Peygamberimiz
bir gün ashabına oruç tutmalarını emrederek:
- Ben izin vermeden kimse orucunu açmasın, buyurur.
Herkes orucunu tutar. Akşam olunca, teker teker müracaat edenlere, iftar müsaadesi
verir. Bu arada bir adam gelerek:
- Ya Resulullah! İki genç kız oruç tuttu ve yoruldular. Zat-i alinize
gelmeğe utanıyorlar. Müsaade buyurursanız iftar etsinler, dedi. Resul-i
Ekrem (s.a.v.) müsaade etmedi. Adam iki defa daha geldi. Sonunda Resulullah
(s.av.)
- Onlar oruç tutmadılar. Bütün gün insanların etini yiyenler, nasıl
oruçlu olurlar? Git onlara söyle: Oruç tuttularsa, istifra etsinler bakalım,
buyurdu.
Adamcağız gitti, gerekeni söyledi. Onlar da denileni yaptı ve kan parçaları
kustular. Adam Resülullah Efendimize dönerek vaziyeti bildirdi. Bunu üzerine
Peygamberimiz (s.a.v.):
- Nefsim kudretinde olan Allah'a yemin ederim ki; eğer kusmayıp bu kan parçaları
midelerinde kalsaydı, onalrı cehennem ateşi yerdi.
Güzel Sözler
