Hazreti
Ömer (r.a.). Halife. Bir gece. Makamında. Ashabtan biri ziyaretine gelir.
Selam verir. Selamı alınmamıştır. Oturur. Ömer işiyle meşgul. Sahabe
bekler. Ömer çalışır. Selam alınmamış, yüzüne bile bakılmamıştır.
İş biter. Ömer mumu söndürür. Bir başka mumu yakar. O anda selamını alır.
Konuşmaya başlar.
Sahabe sorar:
- Ya Ömer, niçin hemen selamımı almadın ve niçin bir mumu söndürüp diğer
mumu yaktın ve ondan sonra benle konuşmaya başladın?
Hazreti Ömer (r.a.):
- Evvelki mum devletin hazinesinden alınmışdı.O yanarken özel işlerimle meşgul
olsaydım Allah indinde mes'ul olurdum. Seninle devlet işi konuşmayacağımız
için kendi cebimden almış olduğum mumu yaktım, ondan sonra seninle meşgul
olmaya başladım. Sahabenin gözleri yaşarır, ellerini kaldırarak şöyle
dua eder:
-Ya Rabbi! Hattab oğlu Ömer'i bizim başımızdan eksik etme!
Güzel Sözler
