Zengin bir ailenin
fakir bir komşusu varmış. Evlerindeki saadetin dalgalanmaları, zengin
ailenin duvarlarını aşarak kulaklarına kadar ulaşırmış. Akşam olunca ,
fakir ailenin evindeki gülme ve saadeti duyunca zengin komşu gıpta
edermiş. bir gün karısına demiş ki:
- Biz bu kadar zengin olduğumuz halde neden neşemiz yok? Sen yarın fakir
komşunun hanımından sor bakalım, saadetlerinin sebebi ne ise, biz de onlar
gibi saadete nail olmaya çalışalım.
Kadın sabah olunca fakir komşuyu ziyarete giderek, konuşma sırasında
evlerindeki saadetin sebebinden sual açmış, fakir komşunun hanımı demiş
ki:
- Bizim küçük bir altın topumuz var. Akşam olunca ben efendime o da bana
altın topu atarak oynar eğleniriz.
Akşam olunca zenginin karısı meseleyi kocasına nakletmiş. Adam ertesi
gün bir kuyumcuya giderek altın bir top sipariş etmiş. Topu aldığı
günün akşamı karısı ile karşı karşıya oturup, altın topu birbirlerine
atmaya başlamışlarsa da, hayal ettikleri neşe bir türlü doğmamış...
Hatta madeni topun ağırlığı sebebeiyle canları yanmış; sert atışlar yüzünden
topun isabet ettiği vücutları, yer yer morarmış. Sabah olur olmaz zenginin
karısı, alelacele fakirin ailesinden sual etti:
- Biz senin dediğin altın topu yaptırdık, fakat neşelenemedik, dedi.
Fakir komşu:
- A komşum, o bildiğin gibi top değil. Sarı saçlı masum bakışlı bir
yavrumuz var. biz ona "altın top" diyoruz. akşam olunca kah benim
kucağıma, kah babasına koşar ve bizi eğlendirir. Onunla meşgul olurken
yorgunluğumuzu unutur, neşeleniriz, cevabını verdi.
Binaya konulan harç,
nasıl tuğlaları birbirine kaynaştırır ise, evlat da karı ve kocayı
birbirine bağlar.
İslam'da Kadın ve Aile, Mehmed Emre, Bedir Yayınevi,
1979, 6. Baskı
Güzel Sözler
